Cara menilai pelanggaran tanda dagangan_Tentukan keputusan kes pelanggaran tanda dagangan

Semakan Kes Kes pelanggaran tanda dagangan yang melibatkan perkhidmatan luar negara firma guaman melibatkan pertikaian tanda dagangan antara firma guaman domestik dan firma guaman lain dengan nama yang sama. Firma defendan dituduh melanggar hak tanda dagangan plaintif dengan menggunakan tanda dagangan plaintif dalam perkhidmatan luar negaranya. Semasa perbicaraan, mahkamah perlu menimbang faktor seperti status pendaftaran tanda dagangan pihak, kawasan perkhidmatan dan corak penggunaan, dan memberikan keputusan yang adil. Tuntutan plaintif Firma guaman plaintif berhujah bahawa ia telah mendaftarkan tanda dagangan di dalam dan luar negara, dan tanda dagangan itu menikmati pengiktirafan dan pengaruh yang besar dalam sektor perkhidmatan undang-undang. Plaintif berhujah bahawa penggunaan tanda dagangan yang sama oleh defendan di luar negara telah menyebabkan kekeliruan awam dan merosakkan reputasi dan kepentingan plaintif. Oleh itu, plaintif meminta mahkamah menganggap defendan bersalah atas pelanggaran tanda dagangan, memerintahkan defendan menghentikan penggunaan tanda dagangan dan menanggung liabiliti bagi kerugian ekonomi yang sepadan. Pembelaan Defendan Firma guaman defendan berhujah bahawa pendaftaran cap dagangannya di luar negara telah difailkan di hadapan plaintif dan perkhidmatannya berbeza. Defendan berhujah bahawa penggunaan tanda dagangannya tidak melanggar hak plaintif atau menyebabkan kekeliruan. Defendan juga menegaskan bahawa perkhidmatan guaman yang diberikannya di luar negara adalah berbeza daripada plaintif dan oleh itu tidak bersaing dengan mereka. Oleh itu, defendan meminta mahkamah menolak saman plaintif. Keputusan mahkamah Semasa perbicaraan, mahkamah mempertimbangkan secara menyeluruh hujah kedua-dua pihak, serta pendaftaran dan penggunaan hak tanda dagangan, dan menentukan bahawa tanda dagangan defendan yang digunakan dalam perkhidmatan luar negaranya tidak melanggar tanda dagangan plaintif. Mahkamah memutuskan bahawa tanda dagangan defendan telah didaftarkan lebih awal dan kawasan perkhidmatannya adalah berbeza, sekali gus tidak menimbulkan kekeliruan. Tambahan pula, perkhidmatan guaman yang diberikan oleh defendan tidak sejajar dengan asas pelanggan utama plaintif, dan oleh itu tidak bersaing secara langsung dengan plaintif. Oleh itu, mahkamah menolak tuntutan plaintif, memutuskan bahawa defendan tidak dikehendaki menghentikan penggunaan tanda dagangan dan tidak bertanggungjawab untuk sebarang pampasan kewangan.